Rozprawiam się z informacją "O MNIE".

Postanowiłam rozprawić się sama ze sobą. A co! Długo myślałam, jak zgrabnie ubrać w słowa kwintesencję mojej osobowości. Aż w końcu powstała notatka, którą w prawie niezmienionej formie możecie oglądać w prawej belce mojego bloga od początków jego istnienia.

"Nieodrodna córka swoich rodziców, nie tak całkiem dorosła, jakby tego chciała, nauczycielka z przekonania, pisarka amatorka, relaksująca się podczas jazdy samochodem kobieta, która ceni przede wszystkim przyjaźń, szczerość i niezależność!"

No to lecim z tym koksem!

Jestem nieodrodną córką swoich rodziców. Tak, tak. Nawet gdybym bardzo chciała się uprzeć i udowodnić, że nie mam z moimi rodzicami nic wspólnego, byłoby to po prostu niemożliwe. I nie mówię tu nawet o cechach zewnętrznych, jak kolor włosów, oczu, kształt nosa, szerokość bioder, czy wzrost, ale o przyzwyczajeniach, spojrzeniu na życie, toku myślenia, poczuciu humoru, itd., itp. Po prostu wyrzec by się mnie nie mogli, i już!

Jedną właśnie z tych cech, które łączą mnie z moimi rodzicami, jest to, że nie jestem tak całkiem dorosła, jakbym tego chciała i myślę, że nigdy nie pozbędę się tego pierwiastka wiecznego dziecka, który we mnie tkwi, a w moim przypadku jest on bardzo duży.

Nauczycielka z przekonania - kiedyś myślałam, że z powołania, ale dość szybko zweryfikowałam tę prawdę o sobie. Wolę nie szafować tak wielkimi słowami, jak powołanie. Ja po prostu jestem przekonana, że chcę i lubię być nauczycielką, mimo że chwilowo szukam pracy w zupełnie innej branży.

Pisarka amatorka. Właśnie... czy jestem aby pisarką amatorką, czy raczej amatorką pisania? Mam co prawda na swoim koncie ze dwa ogólnopolskie literackie wyróżnienia i dwa trzecie miejsca, ale wstyd się przyznać... pisałam głównie po to, aby zarobić pieniądze, a nie dlatego, że potrzebowałam tego dla siebie, ani nie dlatego, że chciałam przekazać światu zwiewne myśli błąkające się w moim umyśle. Od czasu do czasu napiszę coś sama dla siebie. Od czasu do czasu przeglądam różne portale literackie, jednak bardziej skłaniałabym się ku wersji, że jestem po prostu amatorką pisania, jednak pisarka amatorka ładniej brzmi ;)

Kobieta, która relaksuje się podczas jazdy samochodem. Kwestii kobiecości nie będę poruszać, musicie przyjąć na słowo, że jestem kobietą. O jeździe samochodem już też kiedyś wspominałam. Jest to dla mnie ostatnia rzecz, z której chciałabym zrezygnować z własnej woli - musiałyby mnie do tego zmusić czynniki zewnętrzne, głównie finansowe, abym zrezygnowała z tej przyjemnej dla mnie czynności.

I tak! To prawda, że cenię sobie przede wszystkim przyjaźń, szczerość i niezależność. Moi przyjaciele mają dla mnie ogromną wartość. Z racji tego, że mam małą rodzinę, to traktuję ich jak jej członków. Szczerość, mimo że czasem przychodzi z trudem, też jest dla mnie bardzo istotna i uważam, że to właśnie ona jest najistotniejszym czynnikiem pozwalającym na zbudowanie zdrowych związków międzyludzkich.

I ostatnia sprawa.
Niedzisiejsza? Tak się stało. Przez majowy weekend rozmyślałam o sobie w kontekście świata mnie otaczającego. I doszłam do takiego oto wniosku, że ja jestem jakaś niedzisiejsza. Zupełnie nie przystaję do tego, co jest wokół mnie. Różnię się od innych ludzi do tego stopnia, że mam wrażenie, że pochodzę z innej epoki. Minęłam się z moją świadomością o jakieś minimum 50 lat. I tak oto postanowiłam zmienić nicka.

Uff. To by było na tyle.

Miłego weekendu wszystkim życzę :)