Zaczytana.

Rozczytałam się ostatnimi czasy. I to dość porządnie. Kiedy skończyłam romansować ze Stiegem, to postanowiłam zrobić sobie małą przerwę na inną książkę, żeby móc rozłożyć w czasie delektowanie się trylogią. A poza tym, zanim zacznę czytać kolejny tom, chciałabym obejrzeć - zgodnie z planem - film do tej części, którą przeczytałam, a na to przyjdzie czas, myślę, dopiero w przyszły weekend.

Kiedyś nie rozumiałam, jak można czytać kilka książek jednocześnie. A teraz już wiem, bo aktualnie czytam dwie na raz.

Pierwsza, po którą sięgnęłam to "Dziecioodporna" Emily Giffin, bo leży i czeka na mnie już od stycznia. Teraz czas na małą reklamę książek Emily Giffin. Polecam wszystkim kobietom. "Dziecioodporna" to czwarta książka tej autorki, którą czytam. Pierwsza, czyli "Sto dni po ślubie", wpadła mi w ręce zupełnym przypadkiem, w okolicach maja lub czerwca ubiegłego roku. Pochłonęłam ją w zastraszająco szybkim tempie, jak na mnie i na dość małą czcionkę. Sposób patrzenia na bohaterów w powieściach Emily Giffin zmienia się z każdym kolejnym rozdziałem, akapitem i zdaniem. Zaobserwowałam to właśnie podczas lektury tej pierwszej pozycji. Na samym początku wyrobiłam sobie opinię na temat poszczególnych bohaterów i sytuacji. I byłam przekonana, że zostanie tak już do końca. Jednak w trakcie czytania moje nastawienie się zmieniało. To samo zjawisko zaobserwowałam podczas lektury drugiej książki, po którą zaintrygowana sięgnęłam. "Coś pożyczonego", na podstawie której powstał film "Pożyczony narzeczony" (swoją drogą, nie oddaje w pełni tego, o czym jest książka), to pierwsza część dwutomowej historii, której kontynuacją jest "Coś niebieskiego". Ta trzecia podobała mi się najmniej. Głównie dlatego, ponieważ bohaterką tej książki jest antybohaterka poprzedniej, do której po lekturze pierwszej byłam strasznie negatywnie nastawiona. Niemniej polecam wszystkie trzy, nie tylko ze względu na fabułę, ale zwłaszcza na sposób konstruowania akcji i narracji przez autorkę. Z relacji mojej koleżanki, która przeczytała już wszystkie cztery, wiem, że nie należy czytać "Dziecioodpornej" przed "Coś niebieskiego", ponieważ zdradza zakończenie tej drugiej.

Drugą, którą aktualnie czytam są "Igrzyska śmierci". Tak, te same, do których osławione zwiastuny można oglądać od jakiegoś czasu w telewizji i w internecie. A sięgnęłam po nie, ponieważ będąc w kinie na BIG LOVE widziałam zwiastun i E. zaraz po nim zapytała mnie: Może byśmy na to poszły?. No, a że ja jestem dobrą przyjaciółką, to się zgodziłam, w dużej mierze też dlatego, że i mnie zwiastun zaciekawił. Film wchodzi do kin 23 marca, nie wiadomo jak długo w nich pobędzie, więc z czytaniem muszę się sprężyć, ale w żadnym wypadku nie będzie to problem, bo mimo że szczęśliwą posiadaczką tej książki jestem dopiero od sobotniego popołudnia, to mam za sobą już 2/3 i podejrzewam, że najpóźniej do jutra skończę ją czytać. Wciąga. I to bardzo :) A rozważając jej fabułę, mimo że jest bardzo futurystyczna, dochodzę do wniosku, że tak naprawdę to jest opis naszego świata, bez wszelkich upiększeń, w zamian za to z wyostrzeniem pewnych sytuacji i zjawisk. I to przeraża.